ปัจจุบันพระเครื่องที่เปิดเป็นแผงให้เช่า เขาทำเลียนแบบของจริงได้เหมือนมาก อีกทั้งเขาบดเนื้อพระเครื่องของจริงมาปนเข้ากับเนื้อพระเครื่องของปลอม ทำให้ผู้เชี่ยวชาญในการดูพระ ไม่ว่าจะใช้แว่นขยายส่องดูหรือมีความสามารถในการจับพระพุทธคุณที่ประจุไว้ในเนื้อก็ตาม ไม่สามารถแยกออกว่าอะไรจริงอะไรปลอม

นอกจากนี้ถ้าคุณเข้าไปสอบถามราคาที่ตั้งไว้ที่แผงเช่าพระ ผู้ให้เช่าพระเขาจะโทรแจ้งให้แผงอื่นทราบราคา เพื่อแผงอื่นๆจะได้ให้ราคาที่สูงกว่า แล้วคุณจะได้ย้อนกลับไปเช่าที่แผงเดิมอยู่ดี ...

นี่เป็นเรื่องราวจากเพื่อนที่เป็นนักสะสมพระเครื่องเล่าให้ฟัง

ย้อนกลับมากล่าวถึงพระสงฆ์ที่มีเนื้อหนังเป็นตัวเป็นตนกันบ้าง ขอแนะนำว่าอย่าตามกระแสสังคมเห่อตามไปนิยมพระที่เพิ่งบวชใหม่หรือมีพรรษาเพียงไม่กี่ปี ขอให้ลองฟังคำเทศน์ของครูบาอาจารย์ซึ่งเป็นพระที่ละสังขารไปแล้ว หรือบวชมานานเป็นหลวงปู่หลวงตาซึ่งมีทั้งอายุพรรษาและอายุตัวของท่านสูงวัยกันบ้าง ถึงจะไม่มีโอกาสได้เข้าไปกราบท่าน แต่สัจธรรมของท่านยังคงความไพเราะและเปี่ยมไปด้วยประสบการณ์จากการปฏิบัติ เหนือกว่าพระรุ่นใหม่ๆอย่างเทียบไม่ติด

ถ้าอยากจะทราบพระปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ขอให้สังเกตว่าท่านมีพระรูปอื่นที่ไปมาหาสู่หรือมีศิษย์ที่เป็นพระสงฆ์อย่างไรบ้าง หรือลองกราบเรียนถามจากพระสงฆ์หลายๆรูปว่ามีความเห็นเกี่ยวกับพระรูปนั้นประการใด เพราะในหมู่สงฆ์จะทราบกันอยู่ว่าใครเป็นอย่างไรโดยเฉพาะพระซึ่งเป็นที่รู้จักกันดี หากท่านกล่าวแนะนำสนับสนุน แสดงว่าท่านเห็นด้วย แต่ถ้าท่านนิ่งเฉยไม่ออกความเห็นหรือท่านตอบทำนองว่าไม่ทราบ ผู้ถามต้องติดใจสงสัยไว้ก่อนบ้าง

ปุถุชนคนธรรมดาซึ่งเพิ่งหันหน้าเข้าหาธรรมะ ยากจะใช้วิจารณญาณที่เป็นปัญญาทางโลกของตัวเองในการตัดสินว่าพระรูปใดเป็นพระแท้ มักมองความแตกต่างของธรรมคำสอนและวิธีปฏิบัติตัวของพระท่านไม่ออกหรอกว่าผิดหรือถูกจากที่ควรอย่างไรบ้าง

พระดีไม่จำเป็นต้องเป็นพระที่พูดจานิ่มนวล ฟังแล้วรู้สึกไพเราะจับใจ บางท่านพูดเสียงดังเหมือนตะโกน บางท่านพูดเร็วแทบไม่เว้นจังหวะหายใจ บางท่านพูดตะกุกตะกัก ซึ่งไม่ว่าท่านจะเทศน์อย่างไร ขอให้เข้าใจไว้ก่อนว่า ครูบาอาจารย์ส่วนใหญ่ท่านเป็นนักปฏิบัติแต่ไม่ใช่นักเทศน์ ท่านเทศน์ไปตามจริตนิสัยของท่าน ไม่ใช่ว่าพระอริยะต้องมีจริตนิสัยนิ่มนวลเหมือนกันไปทุกรูป

การสอนให้ใช้ปัญญาอบรมสมาธิและสมาธิอบรมปัญญา สอนได้ยากกว่าการสอนให้ใช้ปัญญาอย่างเดียว และคำสอนซึ่งถ่ายทอดออกมาจากประสบการณ์การปฏิบัติ เรียบเรียงออกมาเป็นคำพูดได้ยากกว่า คำสอนที่ลอกมาจากตำรายิ่งนัก

ในสายตาของปุถุชนคนห่างวัดอาจไม่ยอมรับพระที่ทำตัวแปลกๆ แต่ในหมู่ของพระด้วยกันแล้ว ท่านจะทราบกันดีว่าองค์นี้แหละ ท่านเป็นผ้าขี้ริ้วห่อทองทีเดียวนะ

อากัปกิริยาของครูบาอาจารย์ที่ทำให้รู้สึกว่าแปลก นั่นเป็นเพราะตัวเองต่างหากที่คิดปรุงแต่งเข้าไปเอง ทั้งๆที่ท่านเทศน์ออกมาจากใจที่บริสุทธิ์ ไม่ได้ดัดจริตเพื่อเอาใจใคร

อย่าแห่ไปตามกระแส พอเห็นคนนิยมกันมาก หรือเป็นที่กล่าวขานยอมรับในสังคมก็เชื่อเป็นตุเป็นตะว่าพระรูปนี้ต้องใช่แน่ๆ ถ้าพระท่านดีจริง ไม่ใช่เฉพาะปุถุชนคนธรรมดาที่เข้าไปกราบท่านเท่านั้นหรอก ต้องมีพระสงฆ์จำนวนไม่น้อยอีกด้วย

พระสงฆ์ที่ดีมีจำนวนมากแต่พระไม่ดีก็มีจำนวนไม่น้อยเช่นกัน ถ้าเทียบกับผ้าขาว ผ้าสี และผ้าสะอาดแล้ว ขอเพียงอย่าเลือกมองแต่ผ้าขาว ขอให้มองผ้าสีไว้บ้าง เพราะไม่ว่าจะเป็นผ้าขาวหรือผ้าสี หากเป็นผ้าสะอาดแล้วย่อมถือว่าใช้ได้เหมือนกัน ส่วนผ้าขาวที่เห็นว่าขาวบริสุทธิ์นั้นเล่า พอนำมาเปรียบเทียบกับผ้าขาวด้วยกัน จะเห็นว่าแท้จริงเป็นผ้าขาวที่มีสีหมองหรือเป็นผ้าขาวซึ่งเต็มไปด้วยสิ่งสกปรกที่เคยมองข้าม

Go to top