สมัยที่ผมยังเป็นเด็กประถม เคยเห็นกระดาษแผ่นเล็กๆบนหน้าโต๊ะเครื่องแป้งของคุณแม่ บนกระดาษมีวงกลมซ้อนกันกับมีเลขอะไรใส่ไว้เต็มไปหมด ตอนนั้นรู้อย่างเดียวว่าสวยดี ชอบหยิบมาดูอยู่เรื่อยๆ พอโตขึ้นจึงรู้ว่านั่นคือแผ่นดวงชะตาที่บอกตำแหน่งดวงดาวว่าโคจรอยู่ตรงไหน ไม่น่าเชื่อว่าต่อมาผมจะกลายเป็นคนที่ใช้ Excel หาตำแหน่งดาวที่อยู่บนรูปในกระดาษที่เคยเห็นนั้น

ช่วงวัยเด็กจนถึงวัยรุ่น ผมไม่เชื่อเรื่องทำนายทายทักอะไรนี่เลยแม้แต่น้อย ที่บ้านมีตำราพรหมชาติหยิบมาเปิดดูก็สนใจว่ามีวิธีทำนายคนที่เกิดในปีกุน ชวด ฉลู ขาล เถาะกันได้ด้วย ถัดจากปีก็ดูที่วันจันทร์ อังคาร พุธได้อีก แต่สงสัยว่าถ้าทำนายแบบดูที่ปีเกิดแบบนี้ทุก 1 ใน 12 คนก็ต้องเหมือนกัน ถ้าทำนายจากวันก็ต้องพบว่าทุก 1 ใน 7 คนต้องมีชะตาเหมือนกัน ซึ่งไม่น่าจะเป็นไปได้

อย่าว่าแต่เรื่องการทำนายจากปีเดือนวันเลย แม้แต่การทำนายที่ได้จากการนั่งทางใน จากที่พระสงฆ์ท่านนั่งหลับตาทายทักให้นั่นผมก็เห็นว่าเป็นเรื่องงมงาย อิทธิฤทธิ์ปาฏิหารย์น่ะเหรอ ไม่เชื่อหรอกว่าเป็นไปได้

คุณพ่อเคยเล่าเรื่องหลวงปู่นาค เจ้าอาวาสวัดระฆัง ท่านบอกคุณพ่อว่าในอดีตก่อนที่ผมจะมาเกิดนั้นมาจากไหน ผมฟังแล้วยังหัวเราะแหะๆว่าจะเป็นไปได้เหรอ หลวงปู่นาคยังกำชับกับคุณพ่อผมอีกว่า ในอนาคตเด็กคนนี้เขาจะมีเส้นทางชีวิตของเขาเองนะ อย่าไปยุ่งกับเขานัก ตอนนั้นผมฟังแล้วชอบใจมาก ห่วงแต่ว่าชาตินี้ผมจะทำดีได้พอไหมที่จะกลับไปที่เดิมที่ผมมา

อย่างชื่อสมเกียรติเนี่ย หลวงปู่นาคท่านก้อเป็นคนตั้งให้ ทั้งๆที่ผมเกิดวันจันทร์ที่ใครๆสอนกันว่าชื่อต้องไม่มีสระ

พอผมขึ้นมศ 1 บ้านเกิดไฟไหม้เกือบหมดทั้งหลัง ที่ไฟไหม้น่าจะเกิดจากญาติที่เป็นหมอดูมาทักคุณพ่อว่า ช่วงนี้ดวงไม่ดี ขอให้คุณพ่อผมไหว้พระสวดมนต์ทุกวัน คงเพราะธูปที่จุดทิ้งไว้ในห้องพระนี่แหละเป็นต้นเหตุของไฟ แต่ถ้าไม่มีใครมาทำนาย ก็คงไม่เกิดเรื่องไฟไหม้มิใช่หรือ

ครั้นใกล้ถึงวันจะสอบเอ็นทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัย ซึ่งตอนนั้นผมเรียนเก่งอยู่ห้องคิง อยากจะเป็นหมอตามคุณพ่อกับคุณแม่ ผมก็ป่วยเป็นไข้ไทฟอยด์ถึงกับต้องเข้าไปนอนให้น้ำเกลือในโรงพยาบาล ยังดีที่สอบติดคณะวิทยาศาสตร์ ประสานมิตร เข้าไปเรียนได้เทอมหนึ่งแล้วมาสอบใหม่ติดคณะบัญชี ธรรมศาสตร์

พอกลับไปหาเพื่อนที่คณะวิทยาศาสตร์ เพื่อนบอกว่าอาจารย์ที่สอนวิชาเรขาคณิตวิเคราะห์เสียไปแล้วด้วยโรคโลหิตเป็นพิษ ที่ผมสามารถสร้างโปรแกรมโหราศาสตร์ได้เนี่ยก็เพราะได้ใช้ความรู้จากอาจารย์นี่แหละ ว่าไปแล้วผมถูกกำหนดให้ป่วยจะได้ไปเรียนเรื่องนี้ใช่ไหมเนี่ย

เรียนจบตรีไปต่อปริญญาโทที่อเมริกาก็โชคดีได้ครอบครัวชาวอเมริกันมาช่วยดูแลผมให้ฟรี คุณพ่อฝรั่งคนนี้ทำงานเป็นฝ่ายจัดซื้อของโรงเรียน เป็นคนที่อวดคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะให้ผมดูว่าสร้างกราฟได้ด้วยนะ ต่อมาช่วยพาผมไปซื้อเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องแรกให้อีก ทำให้ผมได้ฝึกใช้ Lotus 1-2-3 พอกลับมาทำงานที่ธนาคารไทยพาณิชย์จึงสามารถใช้โปรแกรมทำงานได้เก่งกว่าคนอื่น

สมัยนั้นเครื่องคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะมีราคาแพงมาก ธนาคารให้บางฝ่ายเท่านั้นที่มีคอมพิวเตอร์ใช้ ผมก็โชคดีอีกที่ได้ทำงานในฝายวิจัยและวางแผนซึ่งมีเครื่องคอมพิวเตอร์ทำงาน แถมเป็นเครื่องที่มีสเปคเร็วที่สุดในโลกเสียอีก

กว่าจะหันมาสนใจโหราศาสตร์ก็ต้องตอนที่ย้ายงานมาทำงานซีพี ได้ร่วมงานกับธนาคารที่ปรึกษาทางการเงินที่ซีพีจ้างมาวางแผนโครงการโทรศัพท์สามล้านเลขหมาย ซึ่งมาจากธนาคารไทยพาณิชย์ กรุงไทย กรุงเทพ และกสิกรไทย พอร่วมงานกันก็พบว่าเจ้าหน้าที่ธนาคารแต่ละคนสนใจเรื่องการทำงานทายทักมาก อยากรู้อนาคตกันทั้งนั้น มีทั้งไปดูดวง นั่งทางใน แม้แต่การทำนายโดยการตอกไข่ พอผมเอ่ยปากว่าผมสนใจอยากจะดูดวงบ้าง ที่ผ่านมาต้องเปิดปฏิทินโหรแล้วลอกตำแหน่งดาวมาใช้ เคยเดินหาซื้อหนังสือวิธีคำนวณก็ไม่มีร้านไหนขายเสียอีก คุณกวง เจ้าหน้าที่ธนาคารไทยพาณิชย์ช่วยหาพระคัมภีร์สุริยยาตรามาให้ เป็นต้นเหตุที่ทำให้ผมเริ่มสร้างโปรแกรมคำนวณ 4ZSuriya นี่เอง

 

Go to top