ผมเป็นวัยกลางคนที่อยู่ในช่วง "สับสน" ระหว่างยุค

ยุคของปลอมที่เรียกตัวเองว่า "ของเทพ"

ยุคของจีน ที่เรียกว่าของเมกา

ยุคของคนรวยใช้จ่ายซื้อของดีๆต้องระวัง เพราะจะโดนแทงหลัง ว่าแค่รวยไม่พอ ต้องโง่ด้วยถึงซื้อได้

ยุคของกูรู ที่เป็นแค่นักเขียน

ยุคที่รถแต่งแรงด้วยน้ำลาย

ยุคที่รู้จักรถคนอื่นทุกรุ่น ซ่อมได้ด้วยน้ำลายทุกคันตอบคนอื่นได้หมด
แต่ยกเว้นรถตัวเอง "รถกูเป็นเหี้ยอะไรพังวะ"

ยุคทีวีดิจิตอล100ล้านช่อง แต่หาดูช่องดีๆแทบจะไม่ได้สักช่อง

ยุคของการจ่ายค่าเนตแรงๆ ที่หลุดทุก10นาทีตอนฝนตก

ยุคที่ภูมิใจใน4Gที่แรงเกือบเท่า10ปี ที่แล้วของเพื่อนบ้าน

ยุคที่ยอดLikeสำคัญกว่าเกรดการศึกษา

ยุคที่อักขระไทย คล้ายต่างดาว

ยุคที่เด็กรุ่นใหม่ ไม่สนใจใบปริญญา เพราะคิดว่าเป็น mark zuckerberg ไม่ก็ steve jobs กลับมาเกิด

ยุคที่เปิดรูปโปรไฟส์. เดินตามหาให้ตายก็ไม่เจอตัว (อีนี่คนไหน)

ยุคการลงทุนของวัยรุ่นที่ไม่ใช่การศึกษาแล้วแต่เป็น ตา ปาก จมูก นม ที่เรียกว่าลงทุนเพื่อ อนาคต

ยุคที่ผู้ชาย สวยกว่าผู้หญิง

ยุคที่ไม่สามารถบอกได้ว่า เด็กคนนี้แม่มันคนไหน

ยุคที่ตื่นเช้ามาอาจตกใจหน้าสดเมีย คนที่เพิ่งพามาได้เสียเมื่อคืน

ยุคที่ของบำรุงผิวมีเป็นล้านแบรนด์ แต่ผลิตจากที่เดียวกัน

ยุคที่อาหารเสริม สำคัญกว่าอาหารที่ต้องแดก

ยุคที่ผู้หญิงทุกคนจะอกฟู รูฟิต

ยุคที่ยาหลอดเดียว สรรพคุณทาได้ตั้งแต่หัวแม่ตีนยันหน้า

ยุคที่เด็กเชื่อคนที่ติดคุกมากกว่าพ่อแม่

ยุคที่ คุณครูแทบจะต้องกราบเด็กในตอนเช้า

ยุคที่งานแต่งงาน ต้องยอมจ่ายให้ธีมงานเหมือนอยู่บนสรวงสวรรค์ และตกนรกทันที ที่เงินไม่พอจ่ายตอนเลิก

ยุคที่คนจ่ายค่าแก้วกาแฟ เพื่อถ่ายรูป

ยุคที่ ค่าแรงงานเกือบ400แต่สมองกับความสามารถ เท่ากับ 200

ยุคที่แค่คิดต่าง มึงคือศัตรู

ยุคที่ตลาดนัด คือศูนย์รวมแมลงเม่าเข้ากองไฟ

ยุคที่ คนทุกคนจะเท่าเทียมกัน คือจนเหมือนกัน

ยุคของคนเก่ง จะเงียบหายเพราะอายนักเลงคีย์บอร์ด

ยุคที่ เราโดนตรวจสอบแต่เราตรวจสอบคนตรวจไม่ได้

ยุคที่ขยันตั้งหน่วยตรวจสอบ แต่ดันลืมตรวจสอบหน่วยตัวเอง

พอแระ

เดี๋ยวโดนถีบตกยุค

Go to top